Ooit in de ramsj aangeschaft:
Communism (2001) door Richard Pipes, "the greatest living historian of modern Russia" volgens de achterflap.
Het boekje geeft een accuraat/akelig beeld van de totalitaire terreur onder Lenin en Stalin. Waarom dit bekende materiaal nog eens tot je nemen? Soms besef je dat je te ver bent meegegaan in Zizek's Lenin-fascinatie (de betovering van de radicale daad) : dan wordt het tijd voor een opfriscursus.
China speelt in deze tekst uit 2001 een tamelijk onbeduidende rol; het is duidelijk nog uit een Koude Oorlog perspectief geschreven. Zo snel kan het gaan: history marches on.
Gaandeweg de lectuur begint een bepaalde toon van de auteur op te vallen. Dat is die van de ouderwetse ('Britse') geschiedschrijving die alwetend morele oordelen velt en zich daarbij verschuilt achter quasi-neutrale common sense.
Het communisme is des duivels, zowel in idee als in praktijk, zo valt het betoog van de auteur min of meer samen te vatten. En daar is niets mis mee en het ligt zelfs 'in de rede' (om een lelijke nieuwe uitdrukking te gebruiken). Maar het oordeel van de auteur wordt ondermijnd door zijn tegelijk volkomen onkritische bejegening van de rol van het kapitalisme en Amerika. Bv de hypocriete behandeling van het afzetten van Allende. En eigenlijk is alleen Moskou schuld aan de escalatie van de Koude Oorlog, de Amerikanen moesten wel, etc. etc. We hebben stiekem te maken met een old-school hardliner uit de school van Henry *misdaden tegen de menselijkheid* Kissinger.
Dit is de laatste alinea van het boek:
"Marx maintained that capitalism suffered from insoluble internal contradictions, which doomed it to destruction. In reality, capitalism, being an empirical system responsive to realities and capable of adjustments, has managed to overcome every one of its crises. Communism, on the other hand, being a rigid doctrine -- a pseudoscience converted into a pseudoreligion and embodied in an inflexible political regime -- has proven incapable of shedding the misconceptions to which it was beholden and gave up the ghost."
Sommigen zouden het gebruik van het zelfstandig naamwoord 'kapitalisme' hier als reïficatie bestempelen: capitalism being an empirical system? Capitalisme als de goede natuur, waar geen ideologie aan te pas komt, laat staan mensenhanden? Dat is hetzelfde naieve geloof van de communisten vroeger.
Maar door wie worden deze omineuze woorden nu zo soeverein uitgesproken? Wie is deze Richard Pipes? Wikipedia heldert veel op:
http://en.wikipedia.org/wiki/Richard_PipesLees met name de sectie over zijn deelname aan het geheimzinnige en foute Team B!
Zie ook:
http://en.wikipedia.org/wiki/Team_BConclusie: pure fantasie, alles gelogen!
Dit is dus dezelfde man die met veel aplomb Kolakowski aanhaalt: Marxism has been the greatest fantasy of the 20th century.
Greatest living historian of modern Russia? Een fantast van het ergste soort.
Dank Wikipedia voor uw onttoverende werking!
Dank ook voor deze link:
http://www.commondreams.org/views04/1207-26.htm