Maar de openingstrack weet me erg te raken. Dat komt door dit refrein, op vertrouwde wijze vilein eruitgegooid, met een onderkoelde zeurderigheid die de volwassenheid niet misstaat:
'the past made no sense
the future is tense
I'm now!'
Ah! Urgentie uit mislukking. Point taken.
'An open mind is an empty mind, so I keep mine closed.'
Het leven is geen geschenk. We moeten door.
Ik bespeur toch een zeker schuldgevoel bij de trieste afloop van mijn blog. Al die oude onafgemaakte berichten, als een molensteen om mijn nek....
Fidelity to the Event; goed Nederlands uitgedrukt: wat je begonnen bent moet je ook afmaken!
Met de actualiteit heeft het natuurlijk weinig meer te maken.
I'm now!