Greenspan & het recht om het bij het verkeerde eind te hebben

Alan Greenspan, voormalig baas van de Amerikaanse centrale bank, 81 jaar, publiceert zijn memoires. Voor een gage van 8,5 miljoen.

De man die zo'n 20 jaar lang zijn stempel kon drukken op de mondiale economie koketteert nu met zijn klunzigheid. Die beruchte belastingverlaging was natuurlijk wat onhandig, want helemaal niet zo bedoeld -- maar is belastingverlaging niet per definitie belastingverlaging voor de rijken, waarvan de armen niet meeprofiteren?

Hoe klunzig ook, 20 jaar neo-liberalisme heeft de elite geen wind-eieren gelegd.

De man die zo'n beetje de physiognomie van Henry *misdaden tegen de menselijkheid* Kissinger heeft overgenomen, presenteert zich hier als het type van de schlemiel. Een economische nerd op een toppositie heeft op de een of andere manier vaak de behoefte zijn sociale onaangepastheid en fysieke lelijkheid voor het voetlicht te brengen. Uit koketterie. De markt is met menselijk gezicht al onmenselijk genoeg.

Het grote nieuws is níet dat Greenspan hoger van Clinton opgeeft dan van Bush. Maar dat hij aan het einde van een lange carriere enkele kanttekeningen bij het marktdenken wil plaatsen. Er zijn inderdaad schadelijke uitwassen. Die topsalarissen. Het materialisme is tegenwoordig te ver doorgeslagen. Rijkdom is ook niet alles; je koopt er geen geluk voor.

Dergelijke uitspraken van mensen die hun hele leven voor neo-liberale instellingen hebben gewerkt, zouden in de media verboden moeten worden. Er zou een auteursrecht op kritiek op het marktdenken moeten komen, een soort biologisch kwaliteits-keurmerk: "uitspraak niet neo-liberaal geïnfecteerd".

Dat geldt ook voor al op jongere leeftijd van hun geloof gevallen neo-liberalen. Hoeveel 'anders-globaliseren'-boeken zijn niet geschreven door ... voormalige Wereldbank-medewerkers? Dat moeten we niet meer serieus nemen. Het moet helder zijn: wie niet voor ons is, is tegen ons.