curse of the golden flower

China produceert een shakespeariaans koningsdrama met state-of-the-art cgi voor een miljoenen publiek.

Indrukwekkend: die psychedelische kleurenwaas in de gangen van het paleis. Gestileerde ruimte die binnenskamers blijft en niet realistisch hoeft te zijn.
Daarentegen zijn de cgi effecten qua gevechten en aanstormende legers behoorlijk afgezaagd: hier wordt het echt tijd voor iets anders.

Veelbelovend: de geschiedenis van China opent zich voor de cinema als een immense schatkamer aan hoogwaardige, nieuwe stof.
Hollywood moet inmiddels uitwijken naar de minder voor de hand liggende episoden (Sparta in 300); en Shakespeare kan echt niet meer natuurlijk.

Progressief: in het wereld-systeem cinema moeten met de komst van China als serieuze producent van commerciële blockbusters (van zgn A-status) wel verschuivingen gaan optreden.
Qua distributie dan eindelijk wat concurrentie voor die monopolistische package-deals van Hollywood? Dat er in de Pathé zalen niet meer gekozen hoeft te worden tussen Spiderman en een of andere B-thriller, maar tussen Spiderman en Curse of the Golden Flower II?

Flauw: de voor de hand liggende allegorische duiding in termen van 'autoritair, sterk leiderschap' en 'gehoorzaamheid aan de staat'. Anders gezegd: de film zou net zo goed in Hollywood gemaakt kunnen zijn. Ofwel: in feite zien we hier de Chinese versie van een glad en gedeïdeologiseerd export-product. Imperialisme is waar de democratische massa graag van droomt...