Wolf & Cub, Vessels
Een amalgaam van 70s invloeden: bluesrock, psychedelische grooves, disco. Maar van alles alleen de lekkere ingrediënten genomen, en die tegelijk in de blender gegooid. Smakelijke retro zonder pit.
Ooit schreef de Duitse poptheoreticus Diederichsen over de Spacemen 3. Een revolutionaire band, "deren Prinzip ich einmal als Marmelade ohne Brot bezeichnen sollte. Die sich unmoralischerweise von den so beliebten Spielweisen - wie Stooges und Suicide - immer nur die Sahne ausborgte und nie die Bedingungen der Lieblingseffekte. Was wie Drogennehmen ist: immer nur Glück und Durchblick, ohne die Bedingungen dafür zu akzeptieren, den Preis zu zahlen."
Dat was eind jaren 80: de huidige stand van het muzikale materiaal lijkt vaak tot zoiets als 'suiker zonder de slagroom' doorgeëvolueerd.
Belangrijke wegbereider daarin: de postrock. Die heeft een schaamteloze bevrijding van de romantische tonaliteit uit het keurslijf van de kitsch ondernomen.
De gevolgen zijn af en toe wel erg bar: 120 days, 120 days.
Precies díe elementen die zo vreselijk zijn aan U2 (en New Wave) gedistilleerd en uitvergroot tot een grote drone. Alleen nog maar himmelhoch jauchzend, het zu Tode betrübt pijnloos weggefilterd. En dat wreekt zich!
Een amalgaam van 70s invloeden: bluesrock, psychedelische grooves, disco. Maar van alles alleen de lekkere ingrediënten genomen, en die tegelijk in de blender gegooid. Smakelijke retro zonder pit.
Ooit schreef de Duitse poptheoreticus Diederichsen over de Spacemen 3. Een revolutionaire band, "deren Prinzip ich einmal als Marmelade ohne Brot bezeichnen sollte. Die sich unmoralischerweise von den so beliebten Spielweisen - wie Stooges und Suicide - immer nur die Sahne ausborgte und nie die Bedingungen der Lieblingseffekte. Was wie Drogennehmen ist: immer nur Glück und Durchblick, ohne die Bedingungen dafür zu akzeptieren, den Preis zu zahlen."
Dat was eind jaren 80: de huidige stand van het muzikale materiaal lijkt vaak tot zoiets als 'suiker zonder de slagroom' doorgeëvolueerd.
Belangrijke wegbereider daarin: de postrock. Die heeft een schaamteloze bevrijding van de romantische tonaliteit uit het keurslijf van de kitsch ondernomen.
De gevolgen zijn af en toe wel erg bar: 120 days, 120 days.
Precies díe elementen die zo vreselijk zijn aan U2 (en New Wave) gedistilleerd en uitvergroot tot een grote drone. Alleen nog maar himmelhoch jauchzend, het zu Tode betrübt pijnloos weggefilterd. En dat wreekt zich!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten