Gary Lucas, Melkweg 17/5/2007. Concert voor oudjes I. Gary Lucas (bekend van werk met Capt Beefheart begin jaren 80) had een all-star cast bij zich, oa de toetsenist van Talking Heads en personeel van Television en Modern Lovers. Dus het was gelukkig wel elektrisch - meestal doet Lucas solo nl akoestisch (blues)gitaar. Wisselvallig materiaal. Bij vlagen, als er op z'n 70s werd 'doorgerockt' met van die lange meanderende passages, fantastisch. Publiek overwegend mannelijk en middelbaar.
Slint, Paradiso 21/5/2007. Concert voor oudjes II. Nu iets minder oud. Weer allemaal man, dat wel. Uitgerukt voor de reünie van de band Slint. De legendarische plaat Spiderland (1991!) werd in z'n geheel nagespeeld. Met slechts een enkel ander nummer erbij duurde het concert al met al tamelijk kort (1 uur 15 min). Geldklopperij? Het was wel behoorlijk goed. Het geluid was uitstekend, een unicum voor Paradiso. Zware riffs, gevoelige mompelzang. Dynamiek vanuit introspectie. Dat ging later ten onrechte 'postrock' heten, maar dit terzijde.
Shellac, Paradiso 23/5/2007. Concert voor oudjes III. Maar jong en vitaal! Steve Albini, de Lars von Trier vd underground, had waarschijnlijk speciaal gevraagd om op een avond van een voetbalfinale te spelen. Zo is ie wel. We kennen zijn Brechtiaanse streken inmiddels (nummers plotseling afbreken, spelen met verwachtingsboog, publiek zieken), maar met zulk materiaal mag het. Minder publiek dan bij Slint. De drumset bleef wel heel, deze keer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten