Midden Oosten

Interessant stuk in de NRC van zaterdag 12 mei, 'Wat stelt dat Midden-Oosten nou helemaal voor?' van Edward Luttwak.

De schrijver is verbonden aan het Centre for Strategic and International Studies in Washington DC, een aan de Amerikaanse overheid verbonden denk-tank, waar ook Henry *misdaden tegen de menselijkheid* Kissinger hoog op de Board of Trustees and Counselors staat. Zie http://www.csis.org/about/financial/ voor een kijkje in de onderliggende financiering: een budget van op jaarbasis zo'n 3o miljoen dollar.

Tussenvraagje: waarom is het NRC eigenlijk sinds een paar jaar zoveel Amerikaanse politieke commentaren gaan publiceren? Denk aan die oninteressante Thomas Friedman.
Dat zorgt er onder meer voor dat dat air van realpolitik bon ton wordt, waarmee de Charles Groenhuijzens van deze wereld ons belastinggeld verkwisten.

Wat stelt het Midden Oosten nou eigenlijk voor?
Luttwak claimt dat de strategische betekenis van de regio te verwaarlozen is. Het zou het beste zijn als de wereldpolitiek de regio voortaan links laat liggen.

Ik geef kort zijn argumenten tegen de voor de hand liggende bezwaren weer:
-Maar de invloed van de olie dan?
De eerste en meteen ook laatste keer dat het 'oliewapen' door Arabische mogendheden werd gebruikt was tijdens de oliecrisis van de jaren 70. Sindsdien heeft men daar de politiek losgekoppeld van de olieprijzen. Die prijzen zijn trouwens alleen maar gedaald tussen 1981 en 1999. Amerika heeft ook het aandeel van de olie-import uit het Midden Oosten weten terug te brengen (28% in 1975, 17% in 2005).
-Maar het conflict tussen Israël en de Palestijnen?
In geo-politiek opzicht van geen enkel belang. Verder zijn er in het hele Joods-Palestijnse conflict (sinds 1921) nog geen honderdduizend slachtoffers gevallen, "ongeveer het aantal slachtoffers van één seizoen strijd in Darfur". Het conflict wordt door onze politiek leiders en Midden-Oosten experts dus enorm overdreven. Het is altijd weer 'vijf voor twaalf', het uur van de waarheid. Maar wát er dan gebeurt heeft nooit veel om het lijf: het even opflakkeren of uitdoven van de bekende oude geweldscyclus.
-Maar de militaire dreiging van Iran?
De Midden-Oosten experts zijn ook schuldig aan het instandhouden van die mythe van de militaire slagkracht van de Arabische wereld. Zoals de geschiedenis al te duidelijk uitwijst, worden de legers van bv Egypte of Irak binnen een mum van tijd weggeblazen door Israël of de Westerse mogendheden. Men spreekt in het Westen graag vol ontzag over de zgn elitetroepen en Republikeinse of Revolutionaire Gardes -- die in werkelijkheid nog nooit een oorlog gewonnen hebben. Nu begint men als onderdeel van het demoniseren van Iran ook weer de militaire dreiging van dat land te overdrijven.
-Maar het fundamentalisme van de bevolking dan?
Nog zo'n mythe: dat alle Iraniërs zich vol vaderlandsliefde achter het nucleaire programma scharen. De Iraanse bevolking (70 miljoen) is sterk verdeeld langs etnische, religieuze en politieke lijnen. Niet meer dan de helft van de bevolking is etnisch Perzisch.

Als je er objectief naar kijkt is het Midden Oosten een in alle opzichten achtergebleven gebied.
"De bevolking van het Midden Oosten - niet meer dan circa vijf procent van de wereldbevolking- is opvallend improductief, waarbij een hoog percentage helemaal geen deel uitmaakt van de beroepsbevolking."
Dat geldt zelfs voor het voorheen veel hoger ontwikkelde Iran, waar landbouw en industrie zo improductief zijn dat de economie ook hier van de olie afhankelijk is geraakt.

Luttwaks conclusie: geen aandacht meer aan besteden. Met rust laten. In hun eigen sop laten gaarkoken.

Ik moet zeggen: het heeft wel wat. Graag ook alle Westerse journalisten van Jeruzalem naar Afrika verplaatsen!

Maar ja, de achilles-hiel: dat van die olie is toch wat onaannemelijk...